«مرکز هدایت شغلی، مهارتافزایی و کاریابی تخصصی» دفتر ارتباط با جامعه و صنعت دانشگاه علم و فناوری مازندران، کارگاهی تخصصی با عنوان «معرفی سیستمهای ممیزی ساختمانهای سبز» برگزار کرد.
این وبینار روز یکشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۵ از ساعت ۱۳ تا ۱۵ بهصورت آنلاین و در بستر ادوبی کانکت برگزار شد. تدریس این کارگاه را دکتر کامران نصیراحمدی، عضو هیئت علمی گروه مهندسی عمران دانشگاه علم و فناوری مازندران، بر عهده داشت. در این کارگاه حدود 20 شرکتکننده حضور داشتند.
اهمیت این کارگاه برگزارشده را میتوان بهطور خلاصه چنین بیان کرد:
ü اول، پیوند دانشگاه با صنعت و سیاستگذاری؛ برگزاری آن زیر نظر دفتر ارتباط با جامعه و صنعت نشان میدهد هدف، انتقال دانش فنی روز به بدنه اجرایی و حرفهای کشور است، نه صرفاً بحث آکادمیک.
ü دوم، پاسخ به یک خلأ ملی؛ ایران فاقد یک نظام ممیزی بومی و یکپارچه برای ساختمانهای سبز است. این کارگاه با نقد سیستمهای وارداتی، ضرورت تدوین الگوی ملی را برجسته میکند.
ü سوم، رویکرد مقایسهای و کاربردی؛ بهجای معرفی یک سیستم واحد، دوازده سیستم جهانی و منطقهای کنار هم تحلیل شدهاند تا تصمیمگیران بتوانند نقاط قوت هرکدام را متناسب با شرایط اقلیمی و اقتصادی ایران انتخاب کنند.
ü چهارم، تمرکز بر اولویت بومی (منابع آب)؛ کارگاه بهدرستی بر این نکته تأکید دارد که اولویت کشورهای در حال توسعه با کشورهای توسعهیافته متفاوت است و برای ایران، مدیریت منابع آبی محور اصلی است.
سرفصلها و موارد مطرحشده در کارگاه «معرفی سیستمهای ممیزی ساختمانهای سبز» در 4 بخش کلی ارائه شد که عبارتاند از:
بخش الف) نقد سیستمهای جهانی و ضرورت بومیسازی
v تبیین این نکته که سیستمهای غربی مانند LEED و BREEAM به دلیل تفاوت اقلیم و زیرساخت، پاسخگوی کامل نیازهای منطقه خاورمیانه نیستند.
v معرفی سیستمهای منطقهای موفق: GSAS (قطر)، ESTIDAMA (امارات) و GPRS (مصر).
بخش ب) ماتریس مقایسه جهانی
v مقایسه فنی سیستمهای LEED (آمریکا)، BREEAM (انگلستان)، HQE (فرانسه)، CASBEE (ژاپن) و DGNB (آلمان) در کنار سیستمهای منطقهای، با بررسی تفاوتهای ساختاری در امتیازدهی.
بخش ج) معیارهای ارزیابی و اولویتبندی
v تفاوت اولویتها میان کشورهای در حال توسعه (تمرکز بر آب و سایت) و توسعهیافته (تمرکز بر کیفیت محیط داخل و کربن).
v تفاوت معیارها بر اساس نوع کاربری: حملونقل و راندمان در ساختمانهای تجاری در برابر آسایش حرارتی و نور طبیعی در ساختمانهای مسکونی.
بخش د) اعتبارسنجی و نقشه راه ملی
v ضرورت ارائه شواهد مستدل در سه فاز طراحی، ساخت و بهرهبرداری.
v یکپارچگی الگوی ملی با مقررات ملی ساختمان (مبحث ۱۶ و ۱۹) و قوانین بالادستی (قانون هوای پاک).
v پیشنهاد اجرای پایلوت در پروژههای دولتی و استفاده از مشوقهایی مانند تراکم مازاد برای بخش خصوصی.
v پیوند با استانداردهای ملی موجود (۱۴۱۴۷، ۱۶۳۴۰ و ۱۶۳۵۰) و دستورالعمل برچسب آب.